<![CDATA[Tsubasa Türkiye Platformu - Hayalin Ötesinde]]> https://tsubasatr.net/ Tue, 01 Sep 2026 07:29:14 +0000 MyBB <![CDATA[Hayalin Ötesinde 8.Bölüm]]> https://tsubasatr.net/konu-hayalin-otesinde-8-bolum.html Thu, 17 Sep 2020 15:06:15 +0300 Jun Misugi]]> https://tsubasatr.net/konu-hayalin-otesinde-8-bolum.html Karanlık odasına hışımla girer elini sıkmış bir halde yumruğunu duvara vurur.
-Elimizden kaçırdık hâlâ inanamıyorum.
eli sızlıyordur ama bunun acısını daha sonra hissedecektir.Bu sessiz ortamda sadece düşünceleri vardır.
Pencereye yaklaşan Onur ellerini göğüs hizasında birleştirmiştir.
-Bizi nasıl buldular Mahir?
+Hiçbir fikrim yok hacı.Mahir bunu söylerken canı yanmaya devam etmektedir.
-Durum anlattığın gibiyse bazı detayları kaçırıyoruz demektir.Bu adamlar bizden daha güçlü ve çok daha gözü karalar.Bir dahakine bu kadar şanslı olmayabiliriz.
+Doğru.Ama kodlar güvende.
-Nereye sakladın onları?
+Sadece benim bulabileceğim bir yerdeler.Peki ya sendekiler?
-“Hayatta bulamazsın” ve bunu dedikten sonra gülerler.
+Sen şimdi dinlen ben sana bir şeyler getireyim yakın zamanda düzeleceksin ama o ana kadar boş durmamak lazım bizleri zor günler bekliyor
Son olaydan daha iyi Bir plan yapmamız gerek
-Hani şu …
+Evet..Bunu dedikten sonra eski hatıralar kafasında canlanır.Eski Kahverengi bir ev,içinde birkaç eşya,2 kupa bardak,alt odadaki gizli depo ve sakladıkları kodlar…
Gizli yollar gizli olaylar sakladıkları bunca şey bu kadar zaman geçmişken birden ortaya nasıl çıkabildi?
Planlar,Hayaller..özellikle şu kurduğu aptalca,pembe hayaller kafasında dönüp duruyordu.
Yüksek gri bir tepenin ortasında ateşe odun atarken yanındaki kişiyle kahve içerek sezen aksuyu canlı dinlemek..
Aklına gelince suratında gülümseme belirdi çoğu insan deli derdi ama Mahir “ooo epik bey gene mutlu hayallere daldınız”
+Çabuk iyileş yoksa ben sana dalarım?
Bir sene öncesi…
Bir yaz günü Onur ile Mahir İzmit’te Speaking Cafe’dedir.Cafe’deki herkes Türkçe’den başka dilde konuşmak zorundadır.Oturanlar kendi aralarında sohbet ediyor,satranç oynuyordur.Onur,Mahir’e söz verdiği Exodia kartlarını hediye eder.Exodia 5 parçadan oluşup Yugioh kart oyunundaki en güçlü olandır.Onur playmat’i çıkarır ve iki deste oluşturup karşılıklı oynamaya başlarlar.Cafe’deki herkes onları izlemeye başlamış,kızların bir kısmı gülüyor bazıları da yanlarına gelip resim çekiyordur.(Tabii ki Kartların resmini?)
İlk düelloyu bal bükücü Mahir kazanır.İkinci düelloda Onur Mısır Tanrı Kartları adı verilen kartları kullanarak kazanır.Cafe’dekilerle konuşup ayrılırlar.Köprünün üstünden geçerek minibüs beklemeye başlarlar.Şöförün arkasındaki birbirine bakan koltuklarda yan yana otururlar.Onur,Mahir ile muhabbet açacakken Mahir’in gözler dalmıştır.Onur neyse diyerekten önüne bakar.Bu esnada karşısındaki kızı farkeder.Kırmızı elbisesi,kısa siyah saçları,siyah gözlükleri ile elindeki telefonla ilgilenmektedir.
Onur bir an Mahir’e döner ama Mahir gerçekten başka bir alemdedir.Adamın gözleri karşısındaki orta boylu kıza yani hedefe kitlenmiştir.Onur anlar ve ses etmez.Bir süre sadece kıza bakar kız da Onur’a bakar ama kısa sürer çünkü kızların inme zamanı gelmiştir.Onur ve Mahir de onlardan biraz sonra inerler.Onur iner inmez Mahir’e
-Ortadaki kız ne kadar güzeldi değil mi Mahir?
Mahir’in gözler faltaşı gibi açılmış vaziyette şunu söyler
-Ortada kız mı vardı???
 
 ]]> Karanlık odasına hışımla girer elini sıkmış bir halde yumruğunu duvara vurur.
-Elimizden kaçırdık hâlâ inanamıyorum.
eli sızlıyordur ama bunun acısını daha sonra hissedecektir.Bu sessiz ortamda sadece düşünceleri vardır.
Pencereye yaklaşan Onur ellerini göğüs hizasında birleştirmiştir.
-Bizi nasıl buldular Mahir?
+Hiçbir fikrim yok hacı.Mahir bunu söylerken canı yanmaya devam etmektedir.
-Durum anlattığın gibiyse bazı detayları kaçırıyoruz demektir.Bu adamlar bizden daha güçlü ve çok daha gözü karalar.Bir dahakine bu kadar şanslı olmayabiliriz.
+Doğru.Ama kodlar güvende.
-Nereye sakladın onları?
+Sadece benim bulabileceğim bir yerdeler.Peki ya sendekiler?
-“Hayatta bulamazsın” ve bunu dedikten sonra gülerler.
+Sen şimdi dinlen ben sana bir şeyler getireyim yakın zamanda düzeleceksin ama o ana kadar boş durmamak lazım bizleri zor günler bekliyor
Son olaydan daha iyi Bir plan yapmamız gerek
-Hani şu …
+Evet..Bunu dedikten sonra eski hatıralar kafasında canlanır.Eski Kahverengi bir ev,içinde birkaç eşya,2 kupa bardak,alt odadaki gizli depo ve sakladıkları kodlar…
Gizli yollar gizli olaylar sakladıkları bunca şey bu kadar zaman geçmişken birden ortaya nasıl çıkabildi?
Planlar,Hayaller..özellikle şu kurduğu aptalca,pembe hayaller kafasında dönüp duruyordu.
Yüksek gri bir tepenin ortasında ateşe odun atarken yanındaki kişiyle kahve içerek sezen aksuyu canlı dinlemek..
Aklına gelince suratında gülümseme belirdi çoğu insan deli derdi ama Mahir “ooo epik bey gene mutlu hayallere daldınız”
+Çabuk iyileş yoksa ben sana dalarım?
Bir sene öncesi…
Bir yaz günü Onur ile Mahir İzmit’te Speaking Cafe’dedir.Cafe’deki herkes Türkçe’den başka dilde konuşmak zorundadır.Oturanlar kendi aralarında sohbet ediyor,satranç oynuyordur.Onur,Mahir’e söz verdiği Exodia kartlarını hediye eder.Exodia 5 parçadan oluşup Yugioh kart oyunundaki en güçlü olandır.Onur playmat’i çıkarır ve iki deste oluşturup karşılıklı oynamaya başlarlar.Cafe’deki herkes onları izlemeye başlamış,kızların bir kısmı gülüyor bazıları da yanlarına gelip resim çekiyordur.(Tabii ki Kartların resmini?)
İlk düelloyu bal bükücü Mahir kazanır.İkinci düelloda Onur Mısır Tanrı Kartları adı verilen kartları kullanarak kazanır.Cafe’dekilerle konuşup ayrılırlar.Köprünün üstünden geçerek minibüs beklemeye başlarlar.Şöförün arkasındaki birbirine bakan koltuklarda yan yana otururlar.Onur,Mahir ile muhabbet açacakken Mahir’in gözler dalmıştır.Onur neyse diyerekten önüne bakar.Bu esnada karşısındaki kızı farkeder.Kırmızı elbisesi,kısa siyah saçları,siyah gözlükleri ile elindeki telefonla ilgilenmektedir.
Onur bir an Mahir’e döner ama Mahir gerçekten başka bir alemdedir.Adamın gözleri karşısındaki orta boylu kıza yani hedefe kitlenmiştir.Onur anlar ve ses etmez.Bir süre sadece kıza bakar kız da Onur’a bakar ama kısa sürer çünkü kızların inme zamanı gelmiştir.Onur ve Mahir de onlardan biraz sonra inerler.Onur iner inmez Mahir’e
-Ortadaki kız ne kadar güzeldi değil mi Mahir?
Mahir’in gözler faltaşı gibi açılmış vaziyette şunu söyler
-Ortada kız mı vardı???
 
 ]]> <![CDATA[Hayalin Ötesinde 7.Bölüm]]> https://tsubasatr.net/konu-hayalin-otesinde-7-bolum.html Wed, 11 Mar 2020 21:43:33 +0300 Jun Misugi]]> https://tsubasatr.net/konu-hayalin-otesinde-7-bolum.html Batu ve Serhat bir cafede oturup toplantı yapmaktadırlar.
Gerçi toplantı dedikleri çay içip sohbet etmekten ibarettir.
Batu çay konusunda iyidir serhat da içme konusundaGülümseme
Onur,Mahir’i bulmak için yollara düşmüş ama bulamamıştır.Artık yorulmuş ve kendini dinlenebileceği en yakın yere varmak için gücünün kalan son damlalarını kullanıyordur.Bu arada Cafe’den Batu,Onur’u görür.Ve yanına çağırır.
Onur,Batu ve Serhat’a durumu anlatır.Aslında bu ikili Mahir’e karşı öfkelidir ama bu şimdi ikinci planda kalmıştır.
-Ne yapacaksın peki?
+Aramadığım yer kalmadı yani bildiğim her yere gittim ama bu bulamadım.
Onlar konuşadursun Mahir yavaş yavaş kendine gelmeye başlamıştır.Uyku ilacının kötü kokusu ve etraftaki kişiler ortamı iyice karanlık hale getiriyordur.
-Ne kodlarından bahsediyorsun acaba?
Mahir’e yaklaşan adam siyah takım elbisesi ile yaklaşır adımları sert ve temkinli halde yavaş ama kararlı bir şekilde yürüyerek gözlerininin içine bakarak konuşur:
+Bal gibi biliyorsun.Bak koçum ben kötü biri değilim sadece hedeflerine ulaşma konusunda idealist biriyim ve bunun için yapamayacağım şey yok.Kodları verirsen işimiz kolaylaşır
İkimiz için de.
Mahir konuşan kişide bir farklılık olduğunu sezer adam suçlu gibi değil de daha çok bir şeye ulaşmak için bu kodlara sahip olmak ister gibidir.Yani amaç kodları bulmak değil kodları araç olarak kullanmaktır.
Bu sırada önce kapı kırılma sesi duyulur daha sonra
“Atın silahları Polis”
Olayın şok anının geçmesi çok sürmez.Mahir elleri bağlı olduğu için kıpırdayamaz.Kaşla göz arasında herkes toz olmuştur.Polisten gelen silah uyarılarına hiç karşılık verilmemiş ve ortamda kimse yokmuş izlenimi uyandırmak için herkes kaçmıştır.
Adam kaçarken :Bu seferlik kurtuldun peki ya gelecek sefere?
Mahir gözlerini bir daha açınca hastahane’de beyaz bir odada bulur kendini yanında Ufuk vardır ve uyandı sonunda der.
Oda beyazdır mahir’in yatağı da pencereler de her şey bembeyaz ama Mahir’in düşünceleri o kadar beyaz değildir.
Polis sorgusundan sonra uykuya dalar.Bu esnada Ufuk ile Onur konuşuyordur.
-Neler oldu?
+Amcam aradı Mahir hastahane’deymiş tek bildiğim bu
Mahir uyanıktır her iki anlamda da hafiften kendine gelmiştir.
Onur yavaşça odaya girer.
Mahir:-Kodların peşindeler!..]]> Batu ve Serhat bir cafede oturup toplantı yapmaktadırlar.
Gerçi toplantı dedikleri çay içip sohbet etmekten ibarettir.
Batu çay konusunda iyidir serhat da içme konusundaGülümseme
Onur,Mahir’i bulmak için yollara düşmüş ama bulamamıştır.Artık yorulmuş ve kendini dinlenebileceği en yakın yere varmak için gücünün kalan son damlalarını kullanıyordur.Bu arada Cafe’den Batu,Onur’u görür.Ve yanına çağırır.
Onur,Batu ve Serhat’a durumu anlatır.Aslında bu ikili Mahir’e karşı öfkelidir ama bu şimdi ikinci planda kalmıştır.
-Ne yapacaksın peki?
+Aramadığım yer kalmadı yani bildiğim her yere gittim ama bu bulamadım.
Onlar konuşadursun Mahir yavaş yavaş kendine gelmeye başlamıştır.Uyku ilacının kötü kokusu ve etraftaki kişiler ortamı iyice karanlık hale getiriyordur.
-Ne kodlarından bahsediyorsun acaba?
Mahir’e yaklaşan adam siyah takım elbisesi ile yaklaşır adımları sert ve temkinli halde yavaş ama kararlı bir şekilde yürüyerek gözlerininin içine bakarak konuşur:
+Bal gibi biliyorsun.Bak koçum ben kötü biri değilim sadece hedeflerine ulaşma konusunda idealist biriyim ve bunun için yapamayacağım şey yok.Kodları verirsen işimiz kolaylaşır
İkimiz için de.
Mahir konuşan kişide bir farklılık olduğunu sezer adam suçlu gibi değil de daha çok bir şeye ulaşmak için bu kodlara sahip olmak ister gibidir.Yani amaç kodları bulmak değil kodları araç olarak kullanmaktır.
Bu sırada önce kapı kırılma sesi duyulur daha sonra
“Atın silahları Polis”
Olayın şok anının geçmesi çok sürmez.Mahir elleri bağlı olduğu için kıpırdayamaz.Kaşla göz arasında herkes toz olmuştur.Polisten gelen silah uyarılarına hiç karşılık verilmemiş ve ortamda kimse yokmuş izlenimi uyandırmak için herkes kaçmıştır.
Adam kaçarken :Bu seferlik kurtuldun peki ya gelecek sefere?
Mahir gözlerini bir daha açınca hastahane’de beyaz bir odada bulur kendini yanında Ufuk vardır ve uyandı sonunda der.
Oda beyazdır mahir’in yatağı da pencereler de her şey bembeyaz ama Mahir’in düşünceleri o kadar beyaz değildir.
Polis sorgusundan sonra uykuya dalar.Bu esnada Ufuk ile Onur konuşuyordur.
-Neler oldu?
+Amcam aradı Mahir hastahane’deymiş tek bildiğim bu
Mahir uyanıktır her iki anlamda da hafiften kendine gelmiştir.
Onur yavaşça odaya girer.
Mahir:-Kodların peşindeler!..]]> <![CDATA[Hayalin Ötesinde 6.Bölüm]]> https://tsubasatr.net/konu-hayalin-otesinde-6-bolum.html Wed, 25 Dec 2019 14:49:14 +0300 Jun Misugi]]> https://tsubasatr.net/konu-hayalin-otesinde-6-bolum.html Mahir sırıtırken dükkana giren biri hemen arkasına gelir ve elindeki uyku ilacı ile onu bayıltır.Bir diğeri de hızla içeri dalar.Daha sonra kıza ”al şunu” diyerek bir zarf uzatır.
Kız sevinç içinde zarfın içindekileri iki eliyle sayarken adam Mahir’i arabasına attığı gibi uzaklaşır.
Okul bitince Onur,Mahir’in evinin yolunu tutar.Sonbahar’ın sarı yaprakları yağmur ile ıslanmaya başlarken kafasında birçok düşünce vardır:
Ben hep bir şeyler yapmaya çalışıyorum.Bazen kendimden geçtiğim de oluyor.
Ama ne yapsam ne başarsam karşıma başka şeyler gelmeye devam ediyor.
Bazen de ne yaparsam yapayım olmuyor.Hep kapılar suratıma çarpılıyor.
Bu seferki ile baş edebilecek miyim?
Bir an yolda yalnız olmadığı hissiyatına kapılır
Kafasını arkaya çevirince tanıdık ve güzel bir yüzle karşılaşır.
-Şaşırmış gibisin.
Elini ensesine götürerek +Ya bir anlık öyle oldu.
-Okuldan beraber dönecektik.
+İçimde hoş olmayan bir his var Mahir’i bir yoklayayım dedim.
-Pekala,o zaman beraber gidelim.
+Geç kalabiliriz en iyisi seni evine bırakayım.
Kız,Onur’un önüne geçerek –Zaman kaybediyoruz.
+Tamam sen kazandın.
Mahir’in evi Sapak sokağındadır.Evin tatlı kedisi İstavrit gri renkli Mavi gözleriyle pencereden sağa sola bakmaktadır.
Zili çalarlar kapıyı Mahir’in kardeşi Ufuk açar.Kapı açıldığı gibi İstavrit tüm hızıyla özgürlüğe doğru yol alır.
-Mahir yok mu?
+Yok daha gelmedi.
-Bu iş hiç hoşuma gitmedi.
+Merak etmeyin bazen Speaking Cafe’de takılır.
-Bir de oraya bakalım diyerek evin karşısındaki durakta beklerler.
Bu arada Mahir tanımadık bir mekanda gözlerini açar.Karşısında tanımadığı insanlar bu kadar tanımama insanı haliyle hoşnutsuz eder.
Bir kum saati görür ve o kum saatini ters çeviren birini.O kum taneleri düşerken düşünen planlar kuran birini.Adam siyahlar içindeydi.Yüzünü görmek zordu ama bu adam kesinlikle hedeflerine ulaşmak isteyen biriydi.Kaşları ara ara çatıyor ve sanki memnun olmadığını bir şeyler varmış gibi davranıyordu.
Bu sessizlikte cevap almak isteyen tok bir ses
-Efsane Hacker dedikleri sen misin?
Mahir hala kendine gelememiştir.Zira normal hayatta da pek kendinde olmadığı düşünülürse şaşırtmamıştır.
+Hea?
-Şunu uyandırın sinirlerim zıplıyor yine Enes sen de bir kuşburnu getir.
EnesDil Çıkarmaeki efendim.
+Ne..Nerdeyim lan ben?
-O önemli değil zira daha önemli olan nereye gideceğin bu da tamamen sana bağlı.
+Anlamadım?
-Böyle zeka geriliği olan birinin bu kodları nasıl bulduğunu anlamak güç.
Bak! Tek istediğim o kodlara ulaşmak bunu bana verince eski acınası yaşantına geri dönersin.Bir kere soracağım
 bu klasik bir sahne belki
Kodlar nerede?
6.Bölümün sonu
 
]]> Mahir sırıtırken dükkana giren biri hemen arkasına gelir ve elindeki uyku ilacı ile onu bayıltır.Bir diğeri de hızla içeri dalar.Daha sonra kıza ”al şunu” diyerek bir zarf uzatır.
Kız sevinç içinde zarfın içindekileri iki eliyle sayarken adam Mahir’i arabasına attığı gibi uzaklaşır.
Okul bitince Onur,Mahir’in evinin yolunu tutar.Sonbahar’ın sarı yaprakları yağmur ile ıslanmaya başlarken kafasında birçok düşünce vardır:
Ben hep bir şeyler yapmaya çalışıyorum.Bazen kendimden geçtiğim de oluyor.
Ama ne yapsam ne başarsam karşıma başka şeyler gelmeye devam ediyor.
Bazen de ne yaparsam yapayım olmuyor.Hep kapılar suratıma çarpılıyor.
Bu seferki ile baş edebilecek miyim?
Bir an yolda yalnız olmadığı hissiyatına kapılır
Kafasını arkaya çevirince tanıdık ve güzel bir yüzle karşılaşır.
-Şaşırmış gibisin.
Elini ensesine götürerek +Ya bir anlık öyle oldu.
-Okuldan beraber dönecektik.
+İçimde hoş olmayan bir his var Mahir’i bir yoklayayım dedim.
-Pekala,o zaman beraber gidelim.
+Geç kalabiliriz en iyisi seni evine bırakayım.
Kız,Onur’un önüne geçerek –Zaman kaybediyoruz.
+Tamam sen kazandın.
Mahir’in evi Sapak sokağındadır.Evin tatlı kedisi İstavrit gri renkli Mavi gözleriyle pencereden sağa sola bakmaktadır.
Zili çalarlar kapıyı Mahir’in kardeşi Ufuk açar.Kapı açıldığı gibi İstavrit tüm hızıyla özgürlüğe doğru yol alır.
-Mahir yok mu?
+Yok daha gelmedi.
-Bu iş hiç hoşuma gitmedi.
+Merak etmeyin bazen Speaking Cafe’de takılır.
-Bir de oraya bakalım diyerek evin karşısındaki durakta beklerler.
Bu arada Mahir tanımadık bir mekanda gözlerini açar.Karşısında tanımadığı insanlar bu kadar tanımama insanı haliyle hoşnutsuz eder.
Bir kum saati görür ve o kum saatini ters çeviren birini.O kum taneleri düşerken düşünen planlar kuran birini.Adam siyahlar içindeydi.Yüzünü görmek zordu ama bu adam kesinlikle hedeflerine ulaşmak isteyen biriydi.Kaşları ara ara çatıyor ve sanki memnun olmadığını bir şeyler varmış gibi davranıyordu.
Bu sessizlikte cevap almak isteyen tok bir ses
-Efsane Hacker dedikleri sen misin?
Mahir hala kendine gelememiştir.Zira normal hayatta da pek kendinde olmadığı düşünülürse şaşırtmamıştır.
+Hea?
-Şunu uyandırın sinirlerim zıplıyor yine Enes sen de bir kuşburnu getir.
EnesDil Çıkarmaeki efendim.
+Ne..Nerdeyim lan ben?
-O önemli değil zira daha önemli olan nereye gideceğin bu da tamamen sana bağlı.
+Anlamadım?
-Böyle zeka geriliği olan birinin bu kodları nasıl bulduğunu anlamak güç.
Bak! Tek istediğim o kodlara ulaşmak bunu bana verince eski acınası yaşantına geri dönersin.Bir kere soracağım
 bu klasik bir sahne belki
Kodlar nerede?
6.Bölümün sonu
 
]]> <![CDATA[Hayalin Ötesinde 5.Bölüm]]> https://tsubasatr.net/konu-hayalin-otesinde-5-bolum.html Thu, 05 Dec 2019 22:35:24 +0300 Jun Misugi]]> https://tsubasatr.net/konu-hayalin-otesinde-5-bolum.html Kıyafet dükkanında sağa sola bakan Mahir bir süre sonra gözleriyle onu takip eden kahverengi gözlü siyah saçlı bir kızı görür.
Kız:Nasıl yardımcı olabilirim?
Mahir kekeleyerek:Şe,şey eşofmanlar aman pantolonlar
 ne taraftaydı?
Kız:beni takip edin diyerek arkasını döner kızın saçları beline kadar uzamıştır.Bu,Mahir’in dikkatini çeker.Kıza bakmaya başlar.
         Aynı anda Okulda
Onur kendisini beden öğretmenlerinin odasına bulur.
Kolu kırılan kızın arkadaşları bunu Onur’un yaptığını iddia ederler.
Beden Öğretmeni Ercan kıvırcık saçlarını eliyle avuçları arasına alır ve:Anlatın bakalım durum nedir?
Uzun boylu çocuklardan biri:Hocam bu çocuk arkadaşımızı kolundan vurdu.
Ercan hoca,Onur’a dönerAçık Ağızlı Gülümsemeoğru mu?
Hayda nerden çıktı lan bu şimdi! der içinden sonra da
Onur:Benim bir alakam yok biz maç oynuyorduk.
Durum berabereydi.Hatta Soner bir pas attı semih’e o da sol ayağıyla topa havada bir pas attı top havada süzülüyor hocam inanamazsınız sağ ayağımla topa bir vurmuşum Allaaah.(Bunu söylerken kendinden geçmiştir)
Kaleci topu ağlarda gördü.
Ercan hoca:Ferhat’ı çağırın.
Ferhat gelir ve durumu ona sorarlar.Ferhat da:
:Aynen öyle Allah’ı var güzel şuttu.Ha bu arada Onur’a dönerek.
Sizin takım baklavayı bitirmek üzere hacı.
Onur: Laaaannn! Bir tane bile yiyemedim
sonra uzun boylu çocuğa döner.
Hepsi senin yüzünden gitti canım baklava
ulan gol atmasam canım yanmaz.
Akıllısı bizi bulmaz delisi başımızdan ayrılmaz.
Öğrenci de kafasını öne eğer kusura bakma kardeşim ben öyle zannettim seni de zan altında bıraktık k.bakma
Öğretmenler gülüşür.
Sen bize baklava getireceksin hem de şimdi al şu parayı
Onur sen de otur bakalım konuşacaklarımız var.
Onur :Hocam bir kaptan takımını asla bırakmaz.
Neyse sonra gel o zaman.
Tabi hocam diyerek Onur yola koyulur. Bu karmaşık durumdan da kendini kurtarmıştır.Ama Mahir ne durumdadır?
Neyse çıkışta bakarız artık ulan bari şerbeti kalaydı diyerek koşturur.
Mahir bu arada yeni pantolonu denemektedir. Kız da Mahir’e yardımcı olmaktadır.Aralarında bir çekim olması an meselesidir.
Mahir lacivert pantolonu giyer üzerine oturur.Gerçi oturmasa da kaybedecek zamanı yoktur.Ayna karşısında kendine bakar.
Kız mahir’e bakar ve:Çok yakıştı der.
Mahir:Eyvallah der.
Sonra kendine ulan sığır eyvallah ne lan kız bu yani bayan yani dişi bir canlı sonra sağolun der.Mahir’in beynine kan gitmemeye başlamıştır.
Bu esnada dükkana biri girer…
5.Bölümün Sonu
 
]]> Kıyafet dükkanında sağa sola bakan Mahir bir süre sonra gözleriyle onu takip eden kahverengi gözlü siyah saçlı bir kızı görür.
Kız:Nasıl yardımcı olabilirim?
Mahir kekeleyerek:Şe,şey eşofmanlar aman pantolonlar
 ne taraftaydı?
Kız:beni takip edin diyerek arkasını döner kızın saçları beline kadar uzamıştır.Bu,Mahir’in dikkatini çeker.Kıza bakmaya başlar.
         Aynı anda Okulda
Onur kendisini beden öğretmenlerinin odasına bulur.
Kolu kırılan kızın arkadaşları bunu Onur’un yaptığını iddia ederler.
Beden Öğretmeni Ercan kıvırcık saçlarını eliyle avuçları arasına alır ve:Anlatın bakalım durum nedir?
Uzun boylu çocuklardan biri:Hocam bu çocuk arkadaşımızı kolundan vurdu.
Ercan hoca,Onur’a dönerAçık Ağızlı Gülümsemeoğru mu?
Hayda nerden çıktı lan bu şimdi! der içinden sonra da
Onur:Benim bir alakam yok biz maç oynuyorduk.
Durum berabereydi.Hatta Soner bir pas attı semih’e o da sol ayağıyla topa havada bir pas attı top havada süzülüyor hocam inanamazsınız sağ ayağımla topa bir vurmuşum Allaaah.(Bunu söylerken kendinden geçmiştir)
Kaleci topu ağlarda gördü.
Ercan hoca:Ferhat’ı çağırın.
Ferhat gelir ve durumu ona sorarlar.Ferhat da:
:Aynen öyle Allah’ı var güzel şuttu.Ha bu arada Onur’a dönerek.
Sizin takım baklavayı bitirmek üzere hacı.
Onur: Laaaannn! Bir tane bile yiyemedim
sonra uzun boylu çocuğa döner.
Hepsi senin yüzünden gitti canım baklava
ulan gol atmasam canım yanmaz.
Akıllısı bizi bulmaz delisi başımızdan ayrılmaz.
Öğrenci de kafasını öne eğer kusura bakma kardeşim ben öyle zannettim seni de zan altında bıraktık k.bakma
Öğretmenler gülüşür.
Sen bize baklava getireceksin hem de şimdi al şu parayı
Onur sen de otur bakalım konuşacaklarımız var.
Onur :Hocam bir kaptan takımını asla bırakmaz.
Neyse sonra gel o zaman.
Tabi hocam diyerek Onur yola koyulur. Bu karmaşık durumdan da kendini kurtarmıştır.Ama Mahir ne durumdadır?
Neyse çıkışta bakarız artık ulan bari şerbeti kalaydı diyerek koşturur.
Mahir bu arada yeni pantolonu denemektedir. Kız da Mahir’e yardımcı olmaktadır.Aralarında bir çekim olması an meselesidir.
Mahir lacivert pantolonu giyer üzerine oturur.Gerçi oturmasa da kaybedecek zamanı yoktur.Ayna karşısında kendine bakar.
Kız mahir’e bakar ve:Çok yakıştı der.
Mahir:Eyvallah der.
Sonra kendine ulan sığır eyvallah ne lan kız bu yani bayan yani dişi bir canlı sonra sağolun der.Mahir’in beynine kan gitmemeye başlamıştır.
Bu esnada dükkana biri girer…
5.Bölümün Sonu
 
]]> <![CDATA[Hayalin Ötesinde 4.Bölüm]]> https://tsubasatr.net/konu-hayalin-otesinde-4-bolum.html Tue, 03 Dec 2019 19:03:11 +0300 Jun Misugi]]> https://tsubasatr.net/konu-hayalin-otesinde-4-bolum.html 3.ders Beden’dir ve kuşkusuz en sevilen ders de Beden’dir.
Mahir ve Onur 2 ayrı takımın kaptanlarıdır.İkisinin de farklı özellikleri vardır.Mahir fizik olarak iyidir Onur ise hızlıdır.Maç kafa kafaya giderken
bir pozisyonda top Mahir’e gelmektedir ve Mahir de gelişine gelen topa voleyi vurur ve

o da ne?

Bir çat sesi gelir ve kız kendini kırık kolu ile acılar içinde kıvranmış vaziyette yerde bulur.

Kızın yanına giden arkadaşları durumunu sorarlar.Kızın mavi eteği tozlanmış gömleğinin de ütüsü bozulmuştu.Birkaç kişi de asıl sorumluyu bulmak için sağa sola bakarlar Onur o anda Mahir’e “kaç Mahir” der çünkü son sınıf öğrencilerinden ikisi o bölgeye doğru gelirler.
Mahir yaradana sığınıp koşarken arkasında bir toz bulutu bırakmıştır.
İçlerinde Uzun boylu olanı
 -Kim attı onu? der

Onur da -Neyi kim attı?

-Topu diyorum hanginiz attı?

+Top mu? Ne topu ya?

-Sen hep soruya soruyla mı cevap verirsin?
+Ne sorusu ne cevabı?
-Hay Allah’ım sabır! Kız orada can çekişiyor.Sen burada kafa buluyorsun
+Can mı çekişiyor? Gidip bir bakalım.
Onlar bakadursunlar Mahir çitleri atlamış ve okul çevresinden uzaklaşıyordur.Hafif yokuşlu sokaktan yukarı parkın oraya gelir.
Mahir’i gören kızlar gülmektedirler.Mahir “neye gülüyorlar bunlar acaba?” diyerek yürürken aslında bir tuhaflık olduğunu sezer 

hani insanın bazı anları olur bir olumsuzluk vardır ama devam etmen gerekir ya;

 bu da öyle bir durumdur Mahir devam ededursun etraftaki insanlar da gülmeye devam ediyordur.

[b]Sonunda durumu fark eden Mahir aniden kendini toplar ve kendini bir kıyafet dükkanına atar.
[/b]4.Bölümün Sonu





 
]]> 3.ders Beden’dir ve kuşkusuz en sevilen ders de Beden’dir.
Mahir ve Onur 2 ayrı takımın kaptanlarıdır.İkisinin de farklı özellikleri vardır.Mahir fizik olarak iyidir Onur ise hızlıdır.Maç kafa kafaya giderken
bir pozisyonda top Mahir’e gelmektedir ve Mahir de gelişine gelen topa voleyi vurur ve

o da ne?

Bir çat sesi gelir ve kız kendini kırık kolu ile acılar içinde kıvranmış vaziyette yerde bulur.

Kızın yanına giden arkadaşları durumunu sorarlar.Kızın mavi eteği tozlanmış gömleğinin de ütüsü bozulmuştu.Birkaç kişi de asıl sorumluyu bulmak için sağa sola bakarlar Onur o anda Mahir’e “kaç Mahir” der çünkü son sınıf öğrencilerinden ikisi o bölgeye doğru gelirler.
Mahir yaradana sığınıp koşarken arkasında bir toz bulutu bırakmıştır.
İçlerinde Uzun boylu olanı
 -Kim attı onu? der

Onur da -Neyi kim attı?

-Topu diyorum hanginiz attı?

+Top mu? Ne topu ya?

-Sen hep soruya soruyla mı cevap verirsin?
+Ne sorusu ne cevabı?
-Hay Allah’ım sabır! Kız orada can çekişiyor.Sen burada kafa buluyorsun
+Can mı çekişiyor? Gidip bir bakalım.
Onlar bakadursunlar Mahir çitleri atlamış ve okul çevresinden uzaklaşıyordur.Hafif yokuşlu sokaktan yukarı parkın oraya gelir.
Mahir’i gören kızlar gülmektedirler.Mahir “neye gülüyorlar bunlar acaba?” diyerek yürürken aslında bir tuhaflık olduğunu sezer 

hani insanın bazı anları olur bir olumsuzluk vardır ama devam etmen gerekir ya;

 bu da öyle bir durumdur Mahir devam ededursun etraftaki insanlar da gülmeye devam ediyordur.

[b]Sonunda durumu fark eden Mahir aniden kendini toplar ve kendini bir kıyafet dükkanına atar.
[/b]4.Bölümün Sonu





 
]]> <![CDATA[Hayalin Ötesinde 3.Bölüm]]> https://tsubasatr.net/konu-hayalin-otesinde-3-bolum.html Tue, 03 Dec 2019 19:00:25 +0300 Jun Misugi]]> https://tsubasatr.net/konu-hayalin-otesinde-3-bolum.html İçinden gidip engellemek gelir ama bir yandan da masayı terketmek istemez ilk  kez yan yana geldik
bunu mahvetmemeliyim der kendi kendine.Ama gitmezse de pişmanlık duyacaktır.
Bunları düşünedursun karşısındaki de ona bakmaktadır.
Batu ve Serhat,Mahir'i köşeye sıkıştırmış.Bir yandan da nöbetçi öğretmen Bekir hoca'yı gözlemektedirler.Bekir hoca mavi gözlü,siyah uzun saçlarıyla kendisine
soru soran öğrencilere cevap vermektedir.Aynı anda Onur:-Benim gitmem lazım diyerek masadan ayrılıp koşmaya başlar.
Kız şaşkınlık içindedir."Neden" demeye bile vakit bulamamıştır.
İki bitirim delikanlı Mahir'e mevzuyu anlatmasını isterler.Ama bu Mahir'in umrunda değildir.
Serhat:Bak koçum biz çok gördük senin gibi fırlamaları adam ol mektek'ini oku.
Batu:-mektek ne lan?
herkes birbirinin suratına bakar.Mevzuya anlam vermeye çalışır.Geriden bir ses gelir.
-mektep olmasın o.
Batu:-Neyse işte.Can biz bunu dövücez diyerekten Mahir'i gösterir.
Mahir şaşırmıştır.Bunlar nerden tanıyor ya birbirini diye düşünürken Onur:-Bekir hoca burdayken mi?
Batu ve Serhat birbirine bakar.
-Gürkan hocaya pek benzemez.Çabuk sinirlenen bir yapısı var.Hem bu sene sizin Coğrafya ve Trafik derslerinize de giriyor.
İsterseniz gözüne batmayın.
Mahir ulan gene ne yaptım ben? Bu nasıl bir bahtsızlıktır diye iç geçirir.
Batu,Mahir'in yakasına yapışarak eliyle formasını buruşuturur- Bu iş burda bitmedi.
ikisi de uzaklaşır Onur,Mahir'in yanına gelerek
-İyi misin? bir şeyin yok ya?
Mahir:-eh işte,iyi gibiyim
Onur arkasını dönerek tekrar okul içine yürür.Mahir olayı ucuz atlatsa bu işin burda bitmeyeceğine dair bir hissiyat içine girmiştir.
-Yapacak bir şey yok! der
3.ders sonrası Onur yine sınıfta yalnız başına bir şeyler yazmaktadır.
Sana bakınca
duygularım eriyor
akıyor kağıda
 
sana bakınca
gözlerine
mutlu oluyorum senden habersizce
 
sana bakınca
hızlı atıyor kalbim
kontrol edemiyorum dinlemiyor nasılsa
 
sana bakınca
hayaller kuruyorum,her defa
tuzla buz olsa da
 
sana bakınca
farkında olmuyorsun ya başta
sonra bak sana bakıyor diyorlar
kırmızılıklar oluşuyor yanaklarda

bu sırada izleniyormuş hissine kapılır kafasını kaldırınca hemen yanındaki kızı farkeder
-Ne yazıyorsun?
Eliyle deftere kapatarak-daha bitmedi..
-bitince peki?
-bitince derken?
yine soruya soruyla karşılık veriyorsun soruya cevap verilir.
Bana o kural işlemiyor.
ikisi de gülmektedir.
-Bitince gösterebilirim
kız -sevinirim diyerek sınıftan ayrılır.Onur arkasından bakar.
-Napıyorum lan ben?
       Tüm bunlar yaşanırken biri kum saatini ters çevirip dumanı tüten kahvesinden yudum alarak

gülümsüyordu... 
]]> İçinden gidip engellemek gelir ama bir yandan da masayı terketmek istemez ilk  kez yan yana geldik
bunu mahvetmemeliyim der kendi kendine.Ama gitmezse de pişmanlık duyacaktır.
Bunları düşünedursun karşısındaki de ona bakmaktadır.
Batu ve Serhat,Mahir'i köşeye sıkıştırmış.Bir yandan da nöbetçi öğretmen Bekir hoca'yı gözlemektedirler.Bekir hoca mavi gözlü,siyah uzun saçlarıyla kendisine
soru soran öğrencilere cevap vermektedir.Aynı anda Onur:-Benim gitmem lazım diyerek masadan ayrılıp koşmaya başlar.
Kız şaşkınlık içindedir."Neden" demeye bile vakit bulamamıştır.
İki bitirim delikanlı Mahir'e mevzuyu anlatmasını isterler.Ama bu Mahir'in umrunda değildir.
Serhat:Bak koçum biz çok gördük senin gibi fırlamaları adam ol mektek'ini oku.
Batu:-mektek ne lan?
herkes birbirinin suratına bakar.Mevzuya anlam vermeye çalışır.Geriden bir ses gelir.
-mektep olmasın o.
Batu:-Neyse işte.Can biz bunu dövücez diyerekten Mahir'i gösterir.
Mahir şaşırmıştır.Bunlar nerden tanıyor ya birbirini diye düşünürken Onur:-Bekir hoca burdayken mi?
Batu ve Serhat birbirine bakar.
-Gürkan hocaya pek benzemez.Çabuk sinirlenen bir yapısı var.Hem bu sene sizin Coğrafya ve Trafik derslerinize de giriyor.
İsterseniz gözüne batmayın.
Mahir ulan gene ne yaptım ben? Bu nasıl bir bahtsızlıktır diye iç geçirir.
Batu,Mahir'in yakasına yapışarak eliyle formasını buruşuturur- Bu iş burda bitmedi.
ikisi de uzaklaşır Onur,Mahir'in yanına gelerek
-İyi misin? bir şeyin yok ya?
Mahir:-eh işte,iyi gibiyim
Onur arkasını dönerek tekrar okul içine yürür.Mahir olayı ucuz atlatsa bu işin burda bitmeyeceğine dair bir hissiyat içine girmiştir.
-Yapacak bir şey yok! der
3.ders sonrası Onur yine sınıfta yalnız başına bir şeyler yazmaktadır.
Sana bakınca
duygularım eriyor
akıyor kağıda
 
sana bakınca
gözlerine
mutlu oluyorum senden habersizce
 
sana bakınca
hızlı atıyor kalbim
kontrol edemiyorum dinlemiyor nasılsa
 
sana bakınca
hayaller kuruyorum,her defa
tuzla buz olsa da
 
sana bakınca
farkında olmuyorsun ya başta
sonra bak sana bakıyor diyorlar
kırmızılıklar oluşuyor yanaklarda

bu sırada izleniyormuş hissine kapılır kafasını kaldırınca hemen yanındaki kızı farkeder
-Ne yazıyorsun?
Eliyle deftere kapatarak-daha bitmedi..
-bitince peki?
-bitince derken?
yine soruya soruyla karşılık veriyorsun soruya cevap verilir.
Bana o kural işlemiyor.
ikisi de gülmektedir.
-Bitince gösterebilirim
kız -sevinirim diyerek sınıftan ayrılır.Onur arkasından bakar.
-Napıyorum lan ben?
       Tüm bunlar yaşanırken biri kum saatini ters çevirip dumanı tüten kahvesinden yudum alarak

gülümsüyordu... 
]]> <![CDATA[Hayalin Ötesinde 2.Bölüm]]> https://tsubasatr.net/konu-hayalin-otesinde-2-bolum.html Fri, 08 Nov 2019 13:44:13 +0300 Jun Misugi]]> https://tsubasatr.net/konu-hayalin-otesinde-2-bolum.html Sokağın bittiği yerin ötesinde karanlık bir yol vardı yıllarca bir çift ayağın oluşturduğu ayın aydınlattığı bir yerde
Ormandaki ağaçlardan yapılma minik bir kulube kimsenin bırakın burada yaşamayı, 5 dakika oturmayı dahi  tenezzül edemeyeceği bir alandaydı.
Burada orta yaşlarını geçmiş biri kalıyordu.Kimine göre kumar borcunu ödeyemediği için gelmişti,bazıları da ölmüş karısının ardından hayata küsüp
mütevazı hayatı seçen zengin biriydi.
Söylentiler böyle gidedursun ne olduysa o sokağa girmiş ve kapıdan içeri girmişti şömineye elinden taşıdığı odunlardan atıp yanan ateşi güçlendirdi
alevlere bakıyordu masaya geçti elinde çay içtiği bardağı durup hayallere dalıyordu
-Yine hayallerdesin evlat diyerek sessizliği bozdu
+Huzur bulabildiğim tek yerde dedi genç
hak verir gibi kafasını salladı elleriyle sakallarını sıvazladı gürleşmişti
-Hayaller güzel ama gerçekliğe dönünce...dedi
+Öyle dolu ki içim.Haykırmak istiyorum ama susuyorum.
-İnsan hayatta istediği her şeyi alamaz.
-Tek bir şey istiyorum aslında
+bir kadının kalbi...en zoru bu evlat.Çünkü kadınlar...
kafasını sağa çevirdi -nolmuş onlara?
+isterler evlat.
-neyi?
+soru net ama cevabı her zaman aynı değil
-bilmece gibi konuşuyorsun konuştukça bir şeyler anlarım diye dinliyorum ama dinledikçe kafam daha da karışıyor.
+bu sefer ne yazdın?
önündeki kağıt alt alta yazılmış yazılarla doluydu.yaşlı adam okumak için kafasını uzattı.Genç de masadan kalkıp kafasını minnetle eğdi sonra da kapıdan çıkıp dışarıdaki soğuk havada yürümeye başladı.
Özlemişim
gözlerinin içinde kaybolmayı
tek bir noktada takılıp
orada kalmayı
ve unutmayı bir an da olsa
sonrasında tek bir şeyi hatırlamayı..
 
yaşlı adam satırları okudukça eski zamanları düşündü efkarlanmıştı elindeki çayın dumanında o da hayallere dalmıştı.
Ertesi günün sabahında
-Mahir
+ha!  uykudan uyanmış da öyle cevap vermişti sanki
-kravatı unutmuşsun
+onu okulda verecekler
okul yoluna vurdu kendini.Okul pek onun tarzı değildi ama yine de "yapacak başka bir şey yok hacı" der dururdu kendine.Saçları uzundu belki de derse almazlardı.
Bir öğretmen neden öğrencinin saçı başıyla ilgilenirdi anlam veremezdi.
teneffüs zilini bekleyen mahir kafasındaki planları yavaş yavaş uygulamaya başlayacaktı.İki çay aldı kantinden ve kızlardan birine yaklaşarak çayı uzattı.
Kız,Mahirin sınıftan arkadaşıydı ya da kız öyle zannediyordu çaydaki tuz tadını alana kadar.Bağırarak
-sen naptığını zannediyorsun?
Arkadan Mahir'in kahkahası duyulabiliyordu.Onur uzaktan olayı seyretmiş.
-Napıyor lan bu dengesiz? bunu söylerken yüzünde tuhaf bir gülümseme vardı.
Mahir güledursun kızın erkekarkadaşı olan Batu durumu sonradan öğrenince Mahir'i tenhada kıstırmaya karar verir.Arkadaşları olan Serhat ve Kubilay'dan telefonla yardım ister.
Kubilay ve Serhat ise 3.sınıf öğrencileridir.Uzun boylu,toraman yapılarıyla Mahir'in ümüğünü sıkma konusunda nerde ne zaman gibi detayları halletmektedirler.
Bu esnada kantine bir kız gelir.Onur ise önündeki deftere bir şeyler karalamaktadır.Bunu yaparken kendinden geçtiği için etrafındaki şeylere ilgisizdir.
-Ne yazıyorsun diyerek Onur'un defterine bakmaya çalışır.Onur birden afallamıştır.
defteri kapatarak kafasını kaldırır o anı hayatı boyunca hatırlayacaktır.
-Önemli değil.Otursana diyerek sandalyeyi çeker
Kızın elinde kantinden aldığı çaylar vardır.Birini uzatır
-İçinde tuz yok değil mi? der ve gülerler.
kız -yok rahatça içebilirsin.
kalbi neden hızla atmaya başlamıştı.eller de titriyordu durum iyiye gitmiyordu.
-Dün yaptıkların için teşekkür ederim.Annem de teşekkür ediyor.
önce gözlerini yere dikti sonrasında ise sol elini ensesine utanınca bunu yapardı.
Tam gözlerini kaldırdığında camdan tanıdık iki yüz gördü ikisi de kollarını sıvamış ve birine doğru yürüyorlardı...
 
 
 
]]> Sokağın bittiği yerin ötesinde karanlık bir yol vardı yıllarca bir çift ayağın oluşturduğu ayın aydınlattığı bir yerde
Ormandaki ağaçlardan yapılma minik bir kulube kimsenin bırakın burada yaşamayı, 5 dakika oturmayı dahi  tenezzül edemeyeceği bir alandaydı.
Burada orta yaşlarını geçmiş biri kalıyordu.Kimine göre kumar borcunu ödeyemediği için gelmişti,bazıları da ölmüş karısının ardından hayata küsüp
mütevazı hayatı seçen zengin biriydi.
Söylentiler böyle gidedursun ne olduysa o sokağa girmiş ve kapıdan içeri girmişti şömineye elinden taşıdığı odunlardan atıp yanan ateşi güçlendirdi
alevlere bakıyordu masaya geçti elinde çay içtiği bardağı durup hayallere dalıyordu
-Yine hayallerdesin evlat diyerek sessizliği bozdu
+Huzur bulabildiğim tek yerde dedi genç
hak verir gibi kafasını salladı elleriyle sakallarını sıvazladı gürleşmişti
-Hayaller güzel ama gerçekliğe dönünce...dedi
+Öyle dolu ki içim.Haykırmak istiyorum ama susuyorum.
-İnsan hayatta istediği her şeyi alamaz.
-Tek bir şey istiyorum aslında
+bir kadının kalbi...en zoru bu evlat.Çünkü kadınlar...
kafasını sağa çevirdi -nolmuş onlara?
+isterler evlat.
-neyi?
+soru net ama cevabı her zaman aynı değil
-bilmece gibi konuşuyorsun konuştukça bir şeyler anlarım diye dinliyorum ama dinledikçe kafam daha da karışıyor.
+bu sefer ne yazdın?
önündeki kağıt alt alta yazılmış yazılarla doluydu.yaşlı adam okumak için kafasını uzattı.Genç de masadan kalkıp kafasını minnetle eğdi sonra da kapıdan çıkıp dışarıdaki soğuk havada yürümeye başladı.
Özlemişim
gözlerinin içinde kaybolmayı
tek bir noktada takılıp
orada kalmayı
ve unutmayı bir an da olsa
sonrasında tek bir şeyi hatırlamayı..
 
yaşlı adam satırları okudukça eski zamanları düşündü efkarlanmıştı elindeki çayın dumanında o da hayallere dalmıştı.
Ertesi günün sabahında
-Mahir
+ha!  uykudan uyanmış da öyle cevap vermişti sanki
-kravatı unutmuşsun
+onu okulda verecekler
okul yoluna vurdu kendini.Okul pek onun tarzı değildi ama yine de "yapacak başka bir şey yok hacı" der dururdu kendine.Saçları uzundu belki de derse almazlardı.
Bir öğretmen neden öğrencinin saçı başıyla ilgilenirdi anlam veremezdi.
teneffüs zilini bekleyen mahir kafasındaki planları yavaş yavaş uygulamaya başlayacaktı.İki çay aldı kantinden ve kızlardan birine yaklaşarak çayı uzattı.
Kız,Mahirin sınıftan arkadaşıydı ya da kız öyle zannediyordu çaydaki tuz tadını alana kadar.Bağırarak
-sen naptığını zannediyorsun?
Arkadan Mahir'in kahkahası duyulabiliyordu.Onur uzaktan olayı seyretmiş.
-Napıyor lan bu dengesiz? bunu söylerken yüzünde tuhaf bir gülümseme vardı.
Mahir güledursun kızın erkekarkadaşı olan Batu durumu sonradan öğrenince Mahir'i tenhada kıstırmaya karar verir.Arkadaşları olan Serhat ve Kubilay'dan telefonla yardım ister.
Kubilay ve Serhat ise 3.sınıf öğrencileridir.Uzun boylu,toraman yapılarıyla Mahir'in ümüğünü sıkma konusunda nerde ne zaman gibi detayları halletmektedirler.
Bu esnada kantine bir kız gelir.Onur ise önündeki deftere bir şeyler karalamaktadır.Bunu yaparken kendinden geçtiği için etrafındaki şeylere ilgisizdir.
-Ne yazıyorsun diyerek Onur'un defterine bakmaya çalışır.Onur birden afallamıştır.
defteri kapatarak kafasını kaldırır o anı hayatı boyunca hatırlayacaktır.
-Önemli değil.Otursana diyerek sandalyeyi çeker
Kızın elinde kantinden aldığı çaylar vardır.Birini uzatır
-İçinde tuz yok değil mi? der ve gülerler.
kız -yok rahatça içebilirsin.
kalbi neden hızla atmaya başlamıştı.eller de titriyordu durum iyiye gitmiyordu.
-Dün yaptıkların için teşekkür ederim.Annem de teşekkür ediyor.
önce gözlerini yere dikti sonrasında ise sol elini ensesine utanınca bunu yapardı.
Tam gözlerini kaldırdığında camdan tanıdık iki yüz gördü ikisi de kollarını sıvamış ve birine doğru yürüyorlardı...
 
 
 
]]> <![CDATA[Hayalin Ötesinde-1.Bölüm]]> https://tsubasatr.net/konu-hayalin-otesinde-1-bolum.html Wed, 06 Nov 2019 21:33:02 +0300 Jun Misugi]]> https://tsubasatr.net/konu-hayalin-otesinde-1-bolum.html Bir TR.Net Efsanesi 
Hayalin Ötesinde
1.Bölüm
Başlangıçlar daima zor gelir insana oysa ki:Başlamak değil sürdürmek daha zordur insan hayatında.Başlattığımız kaç işi devam ettirebildik ki? Hayallerimizin kaçta kaçı gerçek oldu?
Lise'ye başlamak da öyledir o gün saçını başını ayna karşısında düzelten ve Okul elbiselerini giyip okula gitmek için hazırlanan iki genç için de öyle.
Bir tarafta siyah saçlarını diken ve aynada kendine bakan
diğerinde ise parlak mavi gözlerini yeni açan esneyen ağzını kapatmayan hanzo misali neyse işte...
Saat 11 okuldaki görevli öyle demişti.4,50 üstü ortalamalası ile süper sınıf olarak bilinen 9-N sınıfından içeri girerken burası benim sınıfım mı olacak diye düşündü bir an bir sene boyunca bu sıralarda mı oturup ders dinliyecek yeri geldi sıkılacak zorlu sınavlara girecek ve dönemi bitirecekti
Sınıfa girdiğinde solda 3.sıraya oturdu ve geometri dersini dinlemeye başladı bir yandan da sınıf 1.günden amma kaynaşmış dedi kendi kendine ki öğretmen bile abicim,babacım diye ders anlatıyordu
-Lan bu hoca neler diyor ya diyerek içinden geçirdi
artık 11 oldunuz deyince şalterler bir anda fırladı o anda kahramanımızın gözleri görmeye değerdiGülümseme
"Neyse en azından kimse çakmadı henüz davayı" demeye kalmadan hoca
-hoşgeldin abicim sınıfımıza
+Hoşbulduk hocam
-adın neydi
+Can(Halbuki bu ikinci ismiydi ve ailesi dışında onun bu adını bilen yoktu)
-Can.. güzel isim söyle bakalım Can
eyvah hoca soru soracaktı ayvayı yedik dedi içinden  bir an gözleri kapattı
-Listede adını göremedim
+yeni kaydoldum hocam henüz eklenmediğini  söylenmişti sanırım daha sonra ekleyecekler
-Kaç yaşındasın
+Siz kaç yaşındasınız hocam? sınıfta gülüşmeler
-önce ben sordum
+ben de sonra sordum
Hoca:-Su küçüğün..
+2.Soru hakkı büyüğün
sınıfta gülüşmeler artık kahkaya bırakmıştı yerini
-sevdim seni esprili bir tarafın var
gülümseyerek(ulan ne esprisi 9.sınıf olduğum anlaşılırsa o zaman gör sen asıl espriyi dedi içinden)
 arkadaki öğrenciler de
-Hoşgeldin kardeşim sınıfımıza o bizim sınıf öğretmenimiz
+Hoşbulduk kardeşim
kısa bir hoş beş sohbet sonrası teneffüs zili imdada yetişti ve Onur olanca hızıyla fırladı
-Ulan yanlış sınıfa mı geldim? dedi kendine
Baktı sınıfın kapısında 9-N
hemen altında ise Küçük harflerle 11 Sos A yazıyordu
bir bunu yapmamıştım o da oldu diyordu kendine neyse kim 9.sınıftan yeni bir öğrenciyi tanıyacak ki dedi ama ileride buna pişman olacaktı..
Sabah öğrenciler 7-13 arası ders görüyordu öğlende ise öğrenciler 13.30-6.30 arası derslere giriyorlardı
vay kaderimin ...(Boşluğu da siz tamamlayınGülümseme
Neyse gitti gezdi saat 12 falandı baktı herkes öğrenci ama okulun önündeki polisler dikkat çekti
-Bir okulun önünde polis arabasının ne işi olabilir ki?
Öte yandan evdeki yavru kedilere süt verdikten sonra okulun yolunu tutan biri daha vardı.Diğerinin aksine uyuyakalmış kendine bile gelememişti kim gider lan ilk derse diye kendi kendine konuşurken hazırlanıyordu.Kardeşi Ufuk bir yandan tatlı dükkanında çalışıyor diğer yandan ortaokula gidiyordu.
Gezip gördükten sonra Okul yoluna devam ederken kendi dersine girer ve ortada 3lü sıranın ortasında oturur gerçi nasılsa değişir sonra takılayım en önde diye düşünür
Sınıfa birinin girişi dikkat çeker. uzun ve siyah saçlarını arkaya doğru kaşır;orta boylu parlak mavi gözlü bir delikanlıdır buGülümseme
Ders bitmiştir.Evin yoluna devam eder eylülün güneşli günlerinden biridir ve Onur üstünde gri pantolon ve beyaz okul tişortü ile yavaşça günün tadını çıkararak ilerler yeni taşındıklarından sokakları tam bilmemekle birlikte yolu karıştırmış ve farklı bir sokağa girmiştir burası mıydı orası diye ilerlerken kızın birini tartaklayan birini görür
Şimdi burası önemli
Bazı insanlar vardır "mal" deriz
bazı insanlar da vardır "K.M*" deriz
bu arkadaş da ikinci kategoriden hikayemize dahil oluyor
Başta belki karışmamalıyım dese de "k.m"olanın kolunu kaldırdığını görür ve şimşek gibi kolunu tuttuğu gibi yere yapıştırır adeta bir anda altına alıp burnuna iki yumruk indirir sonra kızın sendelediğini gören onur çocuğa son darbeyi indirerek çocuğun hayatı boyunca bir daha asla savunmasız bir kıza yaklaşmamasını sağlar
Kızın yanına yaklaşıp
-İyi Misin
+Bacağım..
-Yürüyebilecek misin
Kız ayaklarıyla yere basmaya çalışır ama acısından yere oturur Onur da
-müsaadenle diyerek kızı kollarına alıp taşımaya başlar Yürüyordur ama kız kim nerede oturuyor hiçbir şey bilmeden dahil olduğu bu durum acaba hayatını nasıl etkileyecektir?
Bunları düşünedursun düşüncelerini kızın sesi bozar
+Neden bana yardım ediyorsun?

-İlla bir neden mi lazım?

+Beni tanımıyorsun ki
-Yardım için Tanımam gerekir mi?
+Soruya hep soruyla mı cevap veriyorsun?
Durur bir an ve kızın yüzüne bakar
içinden "bunu daha önce fark etmemiştim"
durur ve kollarındaki kıza bakar
-nerede oturuyorsun diye sorar
o da 2 sokak ötedeki evde olduğunu söyler
Sessizce yürürler Onur kız kollarındayken zile basar
ve kapıyı bir kadın açar açtığı gibi şaşırır
-Odasını gösterebilir misiniz?
Kadın şaşkın bir yüz ifadesiyle buyur eder ve odayı gösterir
Onur kızı taşıyıp yatağına bırakır
-Ben artık gideyim
Kadın Onur'un kolundan tutarak
+ sana sorularım var delikanlı der
İşte şimdi yandık der Onur içinden
Kadın Onur'la konuşur gerçi bizimki kendi evinin bile yolunu çıkaramaz çünkü yeni taşınmışlardır
O gün saatler su olup akar adeta
-elinize sağlık her şey çok güzeldi.Ben artık  gitsem iyi olacak
+Güle güle yine beklerim
-Ben de sizi ağırlamak isterim
 +İnşallah geliriz
-Şey şu adres ne tarafta acaba?
Eliyle göstererek
+Sokağın hemen başı yoksa yeni taşınan siz miydiniz?
-Evet

1.Bölümün Sonu
]]> Bir TR.Net Efsanesi 
Hayalin Ötesinde
1.Bölüm
Başlangıçlar daima zor gelir insana oysa ki:Başlamak değil sürdürmek daha zordur insan hayatında.Başlattığımız kaç işi devam ettirebildik ki? Hayallerimizin kaçta kaçı gerçek oldu?
Lise'ye başlamak da öyledir o gün saçını başını ayna karşısında düzelten ve Okul elbiselerini giyip okula gitmek için hazırlanan iki genç için de öyle.
Bir tarafta siyah saçlarını diken ve aynada kendine bakan
diğerinde ise parlak mavi gözlerini yeni açan esneyen ağzını kapatmayan hanzo misali neyse işte...
Saat 11 okuldaki görevli öyle demişti.4,50 üstü ortalamalası ile süper sınıf olarak bilinen 9-N sınıfından içeri girerken burası benim sınıfım mı olacak diye düşündü bir an bir sene boyunca bu sıralarda mı oturup ders dinliyecek yeri geldi sıkılacak zorlu sınavlara girecek ve dönemi bitirecekti
Sınıfa girdiğinde solda 3.sıraya oturdu ve geometri dersini dinlemeye başladı bir yandan da sınıf 1.günden amma kaynaşmış dedi kendi kendine ki öğretmen bile abicim,babacım diye ders anlatıyordu
-Lan bu hoca neler diyor ya diyerek içinden geçirdi
artık 11 oldunuz deyince şalterler bir anda fırladı o anda kahramanımızın gözleri görmeye değerdiGülümseme
"Neyse en azından kimse çakmadı henüz davayı" demeye kalmadan hoca
-hoşgeldin abicim sınıfımıza
+Hoşbulduk hocam
-adın neydi
+Can(Halbuki bu ikinci ismiydi ve ailesi dışında onun bu adını bilen yoktu)
-Can.. güzel isim söyle bakalım Can
eyvah hoca soru soracaktı ayvayı yedik dedi içinden  bir an gözleri kapattı
-Listede adını göremedim
+yeni kaydoldum hocam henüz eklenmediğini  söylenmişti sanırım daha sonra ekleyecekler
-Kaç yaşındasın
+Siz kaç yaşındasınız hocam? sınıfta gülüşmeler
-önce ben sordum
+ben de sonra sordum
Hoca:-Su küçüğün..
+2.Soru hakkı büyüğün
sınıfta gülüşmeler artık kahkaya bırakmıştı yerini
-sevdim seni esprili bir tarafın var
gülümseyerek(ulan ne esprisi 9.sınıf olduğum anlaşılırsa o zaman gör sen asıl espriyi dedi içinden)
 arkadaki öğrenciler de
-Hoşgeldin kardeşim sınıfımıza o bizim sınıf öğretmenimiz
+Hoşbulduk kardeşim
kısa bir hoş beş sohbet sonrası teneffüs zili imdada yetişti ve Onur olanca hızıyla fırladı
-Ulan yanlış sınıfa mı geldim? dedi kendine
Baktı sınıfın kapısında 9-N
hemen altında ise Küçük harflerle 11 Sos A yazıyordu
bir bunu yapmamıştım o da oldu diyordu kendine neyse kim 9.sınıftan yeni bir öğrenciyi tanıyacak ki dedi ama ileride buna pişman olacaktı..
Sabah öğrenciler 7-13 arası ders görüyordu öğlende ise öğrenciler 13.30-6.30 arası derslere giriyorlardı
vay kaderimin ...(Boşluğu da siz tamamlayınGülümseme
Neyse gitti gezdi saat 12 falandı baktı herkes öğrenci ama okulun önündeki polisler dikkat çekti
-Bir okulun önünde polis arabasının ne işi olabilir ki?
Öte yandan evdeki yavru kedilere süt verdikten sonra okulun yolunu tutan biri daha vardı.Diğerinin aksine uyuyakalmış kendine bile gelememişti kim gider lan ilk derse diye kendi kendine konuşurken hazırlanıyordu.Kardeşi Ufuk bir yandan tatlı dükkanında çalışıyor diğer yandan ortaokula gidiyordu.
Gezip gördükten sonra Okul yoluna devam ederken kendi dersine girer ve ortada 3lü sıranın ortasında oturur gerçi nasılsa değişir sonra takılayım en önde diye düşünür
Sınıfa birinin girişi dikkat çeker. uzun ve siyah saçlarını arkaya doğru kaşır;orta boylu parlak mavi gözlü bir delikanlıdır buGülümseme
Ders bitmiştir.Evin yoluna devam eder eylülün güneşli günlerinden biridir ve Onur üstünde gri pantolon ve beyaz okul tişortü ile yavaşça günün tadını çıkararak ilerler yeni taşındıklarından sokakları tam bilmemekle birlikte yolu karıştırmış ve farklı bir sokağa girmiştir burası mıydı orası diye ilerlerken kızın birini tartaklayan birini görür
Şimdi burası önemli
Bazı insanlar vardır "mal" deriz
bazı insanlar da vardır "K.M*" deriz
bu arkadaş da ikinci kategoriden hikayemize dahil oluyor
Başta belki karışmamalıyım dese de "k.m"olanın kolunu kaldırdığını görür ve şimşek gibi kolunu tuttuğu gibi yere yapıştırır adeta bir anda altına alıp burnuna iki yumruk indirir sonra kızın sendelediğini gören onur çocuğa son darbeyi indirerek çocuğun hayatı boyunca bir daha asla savunmasız bir kıza yaklaşmamasını sağlar
Kızın yanına yaklaşıp
-İyi Misin
+Bacağım..
-Yürüyebilecek misin
Kız ayaklarıyla yere basmaya çalışır ama acısından yere oturur Onur da
-müsaadenle diyerek kızı kollarına alıp taşımaya başlar Yürüyordur ama kız kim nerede oturuyor hiçbir şey bilmeden dahil olduğu bu durum acaba hayatını nasıl etkileyecektir?
Bunları düşünedursun düşüncelerini kızın sesi bozar
+Neden bana yardım ediyorsun?

-İlla bir neden mi lazım?

+Beni tanımıyorsun ki
-Yardım için Tanımam gerekir mi?
+Soruya hep soruyla mı cevap veriyorsun?
Durur bir an ve kızın yüzüne bakar
içinden "bunu daha önce fark etmemiştim"
durur ve kollarındaki kıza bakar
-nerede oturuyorsun diye sorar
o da 2 sokak ötedeki evde olduğunu söyler
Sessizce yürürler Onur kız kollarındayken zile basar
ve kapıyı bir kadın açar açtığı gibi şaşırır
-Odasını gösterebilir misiniz?
Kadın şaşkın bir yüz ifadesiyle buyur eder ve odayı gösterir
Onur kızı taşıyıp yatağına bırakır
-Ben artık gideyim
Kadın Onur'un kolundan tutarak
+ sana sorularım var delikanlı der
İşte şimdi yandık der Onur içinden
Kadın Onur'la konuşur gerçi bizimki kendi evinin bile yolunu çıkaramaz çünkü yeni taşınmışlardır
O gün saatler su olup akar adeta
-elinize sağlık her şey çok güzeldi.Ben artık  gitsem iyi olacak
+Güle güle yine beklerim
-Ben de sizi ağırlamak isterim
 +İnşallah geliriz
-Şey şu adres ne tarafta acaba?
Eliyle göstererek
+Sokağın hemen başı yoksa yeni taşınan siz miydiniz?
-Evet

1.Bölümün Sonu
]]>